Min Za wöt einfach nöd usä cho.
Äs nützt kei rupfä und zupfä.
Er wöt einfach nöd usä cho.
So mues i halt no warte.
Hät scho liäber, das er dossä wär.
Er hangt nämli nur no amä Fadä dra.
Oje, min Za, min Za - jetzt isch er duss.
I bi so froh.
4.12.2009 (1. Gedicht von Sara)
Labels: Gedichte, Schreiben